Nizami Gəncəvi
Hünər, cəsarət və mərdanəlik haqqında
Neçin alçaqlara boyun əyirsən?
Oyuncaq olursan namərdlərə sən?
Nə üçün boynuna min yük alırsan?
Zalımın zülmündən razı qalırsan?
Qəlbi yumşaqlığı bir dəfə unut,
Çiynini dağ kimi ucaqılda tut!
Sən də süsən kimi ipəkdən olsan,
Səni saf torpaq da yaralar inan!
Zəlillik ürəyə ağrılar salar,
Zülmə dözənlərin sonu olar xar.
Tikantək çiynində tut yarağını,
O vaxt qucaqlarsan gül budağını.
İnsanı sarsıdar göz yaşı, nalə,
Ah çəkib, of deyən yetməz kəmalə! (L)
İradəsiz olma, iradəsizlər
Ayaqsız qurd kimi yerdə sürünər.
Tülkü canavarı edirsə məğmun,
Ondan iradəsi böyükdür bunun. (L)
Fil keçsin üstündən tapdalayaraq,
Xəsis adamlara əl açma ancaq.
Mərd olmaq yaxşıdır dünyada hər an,
Mərdlik ilə çatar arzuya insan. (X)
